Andrej Koerkov (2025). Drie jaar onder vuur.
De verwoesting van Oekraïne. Vertaling van ‘Three Years on Fire’
door Fred Hendriks. Uitgeverij Balans, Amsterdam/Pelckmans,
Kalmthout, september 2025
Paperback, 207 pagina’s, kaart, € 23,99 (e-book: € 14,99). ISBN
978-94-638-2462-0
Drie jaar onder vuur
Koerkov (Leningrad, 1961) is momenteel de
belangrijkste schrijver van Oekraïne. Dit boek is zijn
derde over de oorlog, na ‘Dagboek van een invasie’ en ‘Onze
dagelijkse oorlog’. Het bevat verslagen uit de periode tussen
april 2024 en maart 2025. Ze verschenen eerst in de ‘Kyiv Post’
en op andere plaatsen.
Inhoud
Drie jaar onder vuur
Hij
vertelt o.a. over de veelzijdige functies van drones, het online
gokken door frontsoldaten om minder stress te hebben, het feit
dat Amerikaanse en Britse vliegtuigen wel Iraanse drones
neerschoten boven Jordanië en Israël, maar niet boven Oekraïne,
zogezegd om geen escalatie met Rusland uit te lokken, de 73
kerken in Kyiv die bij het Patriarchaat van Moskou horen, de
mobilisatiewet van 18 mei 2024, die geldt voor alle mannen
tussen 18 en 60, ook de 800.000 die in het buitenland
verblijven, de beroepen die vrijgesteld zijn van militaire
dienst, de rol van circussen in oorlogstijd, de verplichting
voor Oekraïners in de bezette gebieden om een Russisch paspoort
te nemen, de confiscatie van Oekraïens vastgoed op de Krim en in
de andere bezette gebieden ten voordele van Russische
immigranten, de benzinegeneratoren die met veel lawaai voor
elektriciteit zorgen wanneer die uitvalt.
Hij klaagt ook aan dat Russen aan Oekraïense tieners tot 500
dollar geven om militaire voertuigen in brand te steken, dat
werknemers van conscriptiebureaus aangevallen worden door
dienstweigeraars, de nieuwe vormen van criminaliteit. Grote
problemen voor het leger zijn het wegvallen van de Amerikaanse
hulp, het tekort aan rekruten, het recordaantal deserteurs.
Bij het Russische leger daarentegen tekenen 25.000 soldaten per
maand een contract, deels ook misdadigers en daklozen. Oekraïne
moet er op straat arresteren en met bussen naar kazernes
brengen. Geregeld schieten de Russen ook Oekraïense soldaten
dood die zich overgeven; ze filmen dat en zetten de video’s op
Telegram en Facebook om de Oekraïners de moed te ontnemen.
De Oekraïense inval in Koersk was een tijdelijke stunt. Er
volgde een vergelding van tien uur met 127 raketten en 109
drones. In augustus 2024 werden meer dan 60 soldaten van een
militaire school in Poltava gedood en 300 gewond door Russische
raketten. Het was een zware slag.
De overwinning van Trump was voor de Oekraïners een grote
teleurstelling. Zij beseffen dat hij de hulp zal stoppen en
Zelensky dwingen om gebieden af te staan. Er zijn nog andere
pijnlijke zaken: geen enkele regio in Oekraïne is nog veilig,
medicijnen en voeding zijn duur geworden, de Oekraïense munt, de
hryvnia, is gedevalueerd van 1.000 voor 155 € in 2008 naar 1.000
voor 22 euro in 2025 (p. 117), het NAVO-lidmaatschap komt er
nooit, er zijn telefoon-oplichters actief en er is een tekort
aan 1.800 rechters.
Koerkov denkt dat er pas een blijvende vrede zal komen als
Poetin sterft en als zijn opvolger dan verklaart dat Poetin een
misdadiger was, zoals Chroesjtsjov deed met Stalin in 1956. Nu
leven de Oekraïners van dag op dag en zijn ze elke ochtend blij
als ze nog leven. Ook in 2024 en 2025 zijn een aantal steden en
dorpen verwoest en compleet verdwenen: Tsjasiv Jar, Pokrovsk,
straks wellicht ook Slovjansk en Kramatorsk. Zelensky was heel
trots op de datacentra van de overheid, maar vele databanken
werden door Russische cyberterroristen vernield: de registers
met de eigenaars van het vastgoed, ook op de Krim en in de
bezette gebieden, bedrijven, burgerlijke stand etc.: geboortes,
huwelijken, sterfgevallen moeten nu weer met pen en papier
vastgelegd worden, vastgoedtransacties zijn voorlopig niet meer
mogelijk. De elektronische administratie was de grootste
prestatie van Zelensky.
Tussen februari 2022 en januari 2025 zijn de woningen van 3,5
miljoen Oekraïners verwoest en zijn er meer dan 100 schrijvers
en dichters gedood (p. 133-134 en p. 157). De Dnipro is een
stille rivier geworden: de boten mogen er niet meer varen.
De zeldzame aardmetalen liggen voor een belangrijk deel in de
bezette gebieden: de Donbas en Zaporizja. Russische en meer dan
tien Chinese bedrijven zijn daar al actief. Rusland kan er zijn
schulden aan China mee betalen (p. 159-160).
In 2022 dachten de Oekraïners dat de overwinning nabij was, maar
2023 werd het Jaar van de Verbrijzelde Hoop, door een gebrek aan
wapens en door te trage levering door het Westen, dat Rusland
niet wou vernederen. 2024 en 2025 werden Jaren van de Realiteit:
de Oekraïners zijn uitgeput en getraumatiseerd, ze hopen nu op
een snelle afloop van de oorlog. Hoe langer de oorlog duurt, hoe
kleiner de kans is dat de 7 miljoen Oekraïense vluchtelingen uit
het buitenland zullen terugkeren. Dan zijn er nog eens 6 miljoen
ontheemd in eigen land: meestal is hun huis verwoest. Rusland
rukt op, Trump steunt Poetin, redenen tot optimisme zijn er dus
weinig (p. 168-170).
De verkoop van boeken is ingestort, die van alcohol is
toegenomen. De Russen hebben meer dan duizend culturele locaties
bewust verwoest: ze proberen de hele cultuur weg te vagen (p.
199).
Koerkov besluit: door de oorlog zijn de democratieën verzwakt en
de autoritaire regimes versterkt.
Istanboel is een ontmoetingsplek geworden voor Oekraïense
families uit heel de wereld. De nieuwe geopolitieke realiteit
berooft ons van elke kijk op de toekomst.
Beoordeling
Koerkov vertelt met veel engagement en overtuiging over de
ellende die Poetin uitgestort heeft over Oekraïne. Hij toont aan
wat de oorlog doet met de mensen, hoe hij hun dagelijks leven
bepaalt en hun stressniveau opdrijft tot het ondraaglijke. Het
einde is niet in zicht, de toekomst onvoorstelbaar.
Geregeld herhaalt hij wel dezelfde aanklachten, zeker tegen
Trump, die de Oekraïners in de steek laat en vernedert.
Hij vertelt ook zaken die we elders nog niet lazen: het gebruik
van poppen en opblaasbaar materieel om de vijand te misleiden,
de gokverslaving die zich meester heeft gemaakt van een aantal
soldaten, het ontbreken van kogelvrije vesten voor kinderen, de
800.000 mannen in het buitenland die ontsnappen aan het leger,
de deserteurs, zijn lof voor Zelensky als staatsman met veel
verantwoordelijkheidsgevoel.
Een paar opmerkingen: in het boek staan ca. 40 plaatsnamen,
daarvan ontbreken er 16 op het kaartje van p. 8-9. De leeftijd
voor de dienstplicht is “18 tot 60” op p. 28, “25 tot 60” op p.
44. Vrouwen horen erbij als ze een medische opleiding hebben. Ik
vond slechts één zetfoutje: ‘hanger’ i.p.v. hangen op p. 120.
©Jef Abbeel, december 2025
www.jefabbeel.be




