![](../christian/images/leslogo.png)
Lesmateriaal
Brugge in de middeleeuwen
Brugge in de middeleeuwen is een lessenserie over leven en werken in Brugge in de periode 1300-1500.
Geloven in de middeleeuwen
Het klooster
Het was nu al vijf dagen geleden dat Bernard, de
tweede zoon van heer Andobert, uit La Villette was
vertrokken, maar nog steeds had hij het klooster niet
bereikt. Het lag wel op een zeer afgelegen plaats, want
sinds gisteren was hij niemand meer tegengekomen. Opeens
hoorde Bernard klokgelui. Snel liep hij in de richting
van het geluid en inderdaad, daar zag hij hoog boven de
bomen de grote kloostertoren.
De monnik die de kloosterpoort voor Bernard opende,
heette hem welkom en bracht hem naar de abt, het hoofd
van het klooster. 'Zo, dus jij wilt monnik worden!'De
abt knikte goedkeurend. 'Maar nu zal ik er eerst eens
voor zorgen dat je wat te eten krijgt en dat er een bed
voor je wordt opgemaakt. je moet wel hongerig en moe
zijn na die lange reis.'
Benedictino de San Antolin de Bedon
De volgende morgen kreeg Bernard van de abt een
rondleiding door het klooster. Ze bezochten de
stallen voor het vee, de voorraadschuren, de bakkerij,
de wijnpers en de weverij. Overal waren monniken druk in
de weer. daarna liepen ze langs de akkers die rond het
klooster lagen. Ook hier werd hard gewerkt. Niet alleen
door monniken, maar ook door
horige boeren, die met hun gezinnen vlakbij het
klooster woonden.
'Zoals je ziet, kunnen we ons in het klooster heel goed
zelf redden', vertelde de abt. 'We zorgen zelf voor
bijna alle dingen die we nodig hebben. We willen niet
afhankelijk zijn van de mensen buiten de kloostermuren.
Om ons hele leven aan God te kunnen opdragen, moeten we
in afzondering leven, weg van de verleidelijke
buitenwereld!'
Monasterio de la Oliva Carcastillo
Bernard keek de abt niet begrijpend aan. Wat bedoelde
hij met de 'verleidelijke buitenwereld?' De abt
probeerde het hem uit te leggen: 'Veel mensen maken zich
alleen maar zorgen over hun leven hier op aarde. Ze
proberen rijk te worden en zoveel mogelijk plezier te
maken. Ze dobbelen, drinken en dansen, maar ze vergeten
dat het leven op aarde erg kort is, en dat er na dit
leven nog een veel belangrijker leven op hen wacht: het
leven na de dood. Wij leven in armoede, we geven niets
om al die aardse pleziertjes. Nee, wij bereiden ons zo
goed mogelijk voor op het leven in de hemel!' 'Mag een
monnik daarom geen eigen bezittingen hebben?', vroeg
Bernard. 'Precies, voor een monnik is rijkdom op aarde
niet belangrijk', antwoordde de abt. 'Maar de boeren die
op de akkers werken dan, komen zij ook in de hemel?
'wilde Bernard weten. 'Natuurlijk kan niet iedereen
monnik zijn. Er zullen altijd boeren nodig zijn. Maar
als zij hard werken en alles doen wat ze moeten doen,
zullen ook zij in de hemel komen.' 'Waarom mag een
monnik niet trouwen? 'vroeg Bernard. 'Iemand die trouwt
moet voor zijn vrouw en kinderen zorgen. Hij kan nooit
al zijn aandacht op God richten.' Bernard had de abt nog
wel honderd vragen willen stellen, maar klokgelui maakte
een eind aan hun gesprek. Alle monniken werden in de
kapel verwacht, want wie zijn leven opdroeg aan God,
moest natuurlijk ook veel tot Hem bidden. Er werd veel
gebeden: acht keer per dag en op vastgestelde tijden.
Na de mis was het middageten en daarna nam een monnik
hem mee naar de bibliotheek van het klooster (bekijk ook
dit
grappige filmpje). Zoiets had Bernard nog nooit
gezien. Misschien stonden er wel duizend boeken in de
hoge houten kasten! De monnik vertelde hem dat de
bibliotheek een van de grootste van het land was. 'We
hebben hier zelfs nog boeken uit de Griekse en Romeinse
tijd! En ieder jaar komen er boeken bij. Sommige
monniken mogen van de abt een boek over het leven van
een heilige schrijven. Anderen mogen een belangrijk
godsdienstig werk vertalen of een jaar lang bijhouden
wat er allemaal gebeurt in het klooster. Ook zijn er
monniken die
boeken overschrijven. ''Schrijven ze dan hele boeken
over?', vroeg Bernard ongelovig. 'Ja, soms kunnen we een
boek dat we nog niet hebben, van een ander klooster
lenen en dan schrijven we het hier over. Van boeken die
veel worden gelezen maken we extra exemplaren.' Bernard
mocht nog even kijken naar het werk van een oude monnik.
Wat was die man knap! Hij schreef zo mooi, alsof zijn
hand door een engel werd vastgehouden. Bernard nam zich
voor om goed zijn best te gaan doen bij de lees- en
schrijflessen. Misschien kon hij dan ook wel in de
bibliotheek gaan werken.
Park abdij Heverlee